«لغت نامه دهخدا»
[حَ کَ] (ع اِ) سنگی باشد سپید مانند رخام و سپیدتر از رخام و سخت تر از گچ. || نوعی از رفتار و آن برفتار زن کوتاه ماند که در رفتن دوش بجنباند. || (اِمص) خراشیدگی. || سودگی. (منتهی الارب).