«لغت نامه دهخدا»
[حُ کَ یِ سَ عَ] (اِخ)(1)نامی است که بهفت حکیم قدیم یونانی دهند. یعنی ثالس ملطی(2). پیتاکس(3). بیاس(4). کله ابول(5). دمیرن(6). شیلن(7). سلن(8). و بعضی مؤلفین دو تن دیگر را به جای دو کس از نامبردگان آورده اند و ان دو عبارتند از آناکارسیس(9). پتریاندر(10). . (فرانسوی) (1) - Les sept sages . (فرانسوی) (2) - Thales de Milet (3) - Pittacos. (4) - Bias. (5) - Cleobule. (6) - Myson. (7) - Chilon. (8) - Solon. (9) - Anacharsis. (10) - Petriandre.