«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع ص، اِ) سنب تراشیده. سم تراشیده. سم کنارریزنده. (مهذب الاسماء). || کعب [ قاب ] سوده که کودکان بازند. (منتهی الارب). بجول که کودکان بازند. (مهذب الاسماء). || اسب تراشیده سم. || هر تراشیدهء لطیف. هر تراشیدهء پنهان. (منتهی الارب).