حلا

«لغت نامه دهخدا»

[حَلْءْ] (ع مص) بتازیانه زدن. (اقرب الموارد) (تاج المصادر بیهقی). || بر زمین افکندن. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). || پوست بازکردن. (تاج المصادر بیهقی). دانه و تبخاله درآوردن هنگام تب. (از اقرب الموارد). دور کردن چرک و بازکردن پوست تنگ بالای آن. (منتهی الارب). || دادن و عطا کردن. || در چشم کشیدن سرمهء حلوء. (اقرب الموارد) (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر