«لغت نامه دهخدا»
[حَلْ لا] (اِ مرکب) دکان حلاج. || (حامص) شغل و حرفهء حلاج : دین فخر تو است و ادب و خط دبیری پیشه ست چو حلاجی و درزی و کبابی. ناصرخسرو.