حلاجی

«لغت نامه دهخدا»

[حَلْ لا] (اِ مرکب) دکان حلاج. || (حامص) شغل و حرفهء حلاج :
دین فخر تو است و ادب و خط دبیری
پیشه ست چو حلاجی و درزی و کبابی.
ناصرخسرو.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر