حلاوی

«لغت نامه دهخدا»

[حُ وا] (ع اِ) درختی است خرد. || گیاهی است خاردار. ج، حلاویات. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر