حلوء

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع اِ) سرمه. (منتهی الارب). سنگی است که سرمهء آن درد چشم را سود دارد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر