حلوا خوردن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ خوَرْ / خُ دَ] (مص مرکب) شیرینی خوردن :
چه خوش بود دو دلارام دست در گردن
بهم نشستن و حلوای آشتی خوردن.سعدی.
چو حلوا خورد سرکه از دست شوی
نه حلوا خورد سرکه اندوده روی.سعدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر