حلوه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ وَ] (ع ص) مؤنث حُلو. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به حلو شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر