حلوی

«لغت نامه دهخدا»

[حُ وا] (ع اِ) شیرینی. نقیص مُرّی. گویند: خذالحلوی و اعطه المری. (آنندراج) (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر