«لغت نامه دهخدا»
[حَ مِ ءَ] (ع ص) جای گل آلود و تیره. (از اقرب الموارد). حتی اذا بلغ مغرب الشمس وجدها تغرب فی عین حمئه. (قرآن(1) از اقرب الموارد). و عین حامیه نیز خوانده شده است. (اقرب الموارد). (1) - قرآن 18/86.