حمر

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ع ص) جِ احمر. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
-حمرالابل؛ اشتران اصیل و نجیب. (منتهی الارب). رجوع به احمری شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر