«لغت نامه دهخدا»
[حِ مِرر] (ع اِ) سخت ترین گرمای تابستان. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || بدی مرد. (منتهی الارب). شرالرجال. (اقرب الموارد). -غیث حمر؛ باران سخت درشت که زمین برکند. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).