«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع ص) باریک. || مرد باریک ساق. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || باریک خلقت. || ساق باریک. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ج، حِماش. || (مص) بخشم آوردن. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). || خشم کردن. (اقرب الموارد). || فراهم آوردن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). جمع کردن. (اقرب الموارد). || راندن بخشم. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || تهییج کردن. (اقرب الموارد). || باریک ساق گردیدن. (منتهی الارب).