«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع اِ) آنچه تلخ و شورمزه باشد از نبات. خلاف خله و آن بمنزلهء فواکه است شتران را و خله بجای نان. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (اقرب الموارد). اشنان. حرض. اسم مجموع اشجار و نباتاتی است که ملوحتی داشته باشد و گویند مخصوص به اشنان است. شورگیاه. گیاه شور. (مهذب الاسماء). ج، حموض. || (مص) شورگیاه خوردن شتران. || ترش مزه گردیدن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). ترش شدن. (تاج المصادر بیهقی). || مکروه داشتن چیزی را. || آرزوی چیزی کردن. (منتهی الارب).