حمل دار

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (نف مرکب) ج، حمل داران :
حمل داران درآمدند بکار
حمل بر حمل ساختند نثار.نظامی.
|| در تداول، حمل دار و حمله دار؛ رئیس کاروان خاصه کاروان حج که گروهی را به حج برد و به راهنمایی او حاجیان مناسک و اعمال حج و عمره انجام دهند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر