حمن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع اِ) حَمنان. کنه های ریزه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). حمنه یکی آن. (منتهی الارب). اول قمقامه است که بسیار خرد و کوچک است سپس حمن و حمنانه سپس قراد سپس حلمه سپس عل و طِلح. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر