حموله

«لغت نامه دهخدا»

[حُ لَ] (ع اِ) بارها. (منتهی الارب) (اقرب الموارد): گویند: حموله علیها حُموله. (منتهی الارب). || (اِ) جِ حِمل. (اقرب الموارد). رجوع به حمل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر