حمیا

«لغت نامه دهخدا»

[حُ مَیْ یا] (ع اِ) شدت خشم و اول آن. || سختی از هرچیزی. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
- حمیاالکأس؛ سورت شراب و قوت وی و پیچیدن نشأهء آن در سر. (منتهی الارب). تیزی شراب.
|| اول جوانی و نشاط آن. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر