حنانه

«لغت نامه دهخدا»

[حَنْ نا نَ] (اِخ) استن حنانه؛ نام ستونی است که از چوب بود و حضرت رسول پشت بدان تکیه داده خطبه میخواندند و چون منبر مقرر شد و بر منبر برآمدند و خطبه خواندند، از آن ستون ناله برآمد مانند طفلی که از مادر جدا شود. (غیاث) (آنندراج) :
استن حنانه از هجر رسول
ناله میزد همچو ارباب عقول.مولوی.
گر نبودی چشم دل حنانه را
چون بدیدی هجر آن فرزانه را.مولوی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر