«لغت نامه دهخدا»
[حَ / حِ دَ] (ع اِ) حَندَقوقی. حَندَقَوقی. نباتی است که آنرا ذرق گویند. (منتهی الارب). این کلمه نبطی معرب است و بعربی ذُرَق گویند. (اقرب الموارد). و بفارسی اسپست دشتی است. (منتهی الارب). اندقوقو است و آن دوایی است بوستانی و صحرائی، بوستانی آنرا بیونانی طریفلن و صحرائی آنرا بوطوس اعریوس گویند و آن نوعی از سپست باشد و بفارسی دیو اسپست خوانند. (آنندراج) (برهان). || مرد دراز مضطرب و احمق. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).