حندقوقی

«لغت نامه دهخدا»

[حِ دَ قا] (معرب، اِ) حَندَقوقی حَندَقَوقی. حَندَقوقا. نباتی است که در عربی آنرا ذُرَق گویند. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). حباقا. (بحر الجواهر). عرفضان. رجوع به حندقوق و رجوع به تحفهء حکیم مؤمن و مخزن الادویه شود. || گیاهی است که از آن شاخه های دراز و باریک و میان تهی و خوشبو روید و از نی آن توتون گیرند. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر