«لغت نامه دهخدا»
[حِ رَ] (ع اِ) سیاهی چشم. ج، حنادیر. (مهذب الاسماء) (منتهی الارب). || جعلته حندیره عینی؛ آنرا نصب العین خویش کردم. (منتهی الارب). رجوع به حندر شود.