حنر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع مص) بنا کردن(1). (المنجد) (ناظم الاطباء). و این از باب نصر است. (منتهی الارب).
(1) - در منتهی الارب و برخی فرهنگهای دیگر: بمعنی ثنا کردن ضبط شده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر