«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع اِ) خر استوارخلقت و کوتاه قوی یا تناور و درشت. || گروه مرغ سنگخوار. || خروس. || گزردشتی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).