حنظاءه

«لغت نامه دهخدا»

[حِ ءَ] (ع مص) نکوهش کردن و فحش شنوانیدن. (ناظم الاطباء). حنظئی به؛ نکوهش کرد آن را و فحش شنوانید. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر