حنفاء

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع اِ) تأنیث احنف. رجوع به احنف شود. || کمان. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || استره. (منتهی الارب). موسی. (اقرب الموارد). آستره. (ناظم الاطباء). || کنیز که باری کسل کند و باری نشاط آرد. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). کنیز متلون که گاهی کسالت آرد و گاهی نشاط. (اقرب الموارد). || حرباء. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || سنگ پشت. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || اطوم که نوعی از ماهی دریایی است. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || درختی است. (اقرب الموارد) (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر