«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع اِ) تثنیهء حنو، دو چوب خم دار که بر آنها شبکه باشد و بدان گندم بسوی خرمنگاه کشند. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).