«لغت نامه دهخدا»
[ ] (اِ) نیمتنهء پیشواز. (فرهنگ نظام قاری) : مائیم به جامه خانهء دهر مدام نی همچو حنین و نی چو الباغ تمام. نظام قاری. که مرا نیست بدوران چو حنین و چکمه بمثال یقه زآن رو بقفا افتادم.نظام قاری. با چکمه ای حنین تواضع نمود گفت دوریم گر بتن ز حضورت مقصریم. نظام قاری. از جامه کز برآمد و از روی آستر شد جبه با حنین و مرقع همان که هست. نظام قاری. و ناقصانی چند چون حنین بمثال بخیهء سقرلاط بر روی کار آمده اند. (نظام قاری ص131). نیمتنه و حنین و قباچه از قصوری که دارند منفعلند. (نظام قاری ص145).