حنین

«لغت نامه دهخدا»

[ ] (اِ) نیمتنهء پیشواز. (فرهنگ نظام قاری) :
مائیم به جامه خانهء دهر مدام
نی همچو حنین و نی چو الباغ تمام.
نظام قاری.
که مرا نیست بدوران چو حنین و چکمه
بمثال یقه زآن رو بقفا افتادم.نظام قاری.
با چکمه ای حنین تواضع نمود گفت
دوریم گر بتن ز حضورت مقصریم.
نظام قاری.
از جامه کز برآمد و از روی آستر
شد جبه با حنین و مرقع همان که هست.
نظام قاری.
و ناقصانی چند چون حنین بمثال بخیهء سقرلاط بر روی کار آمده اند. (نظام قاری ص131). نیمتنه و حنین و قباچه از قصوری که دارند منفعلند. (نظام قاری ص145).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر