حوائک

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ءِ] (ع، اِ) جِ حائکه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). بافندگان. نساجان. جولاهان. (ناظم الاطباء). رجوع به حائکه شود. || جِ حائک. مرد بافنده. (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر