حواب

«لغت نامه دهخدا»

[حَوْ وا] (ع ص) جِ حاب،تیری که گرد نشانه افتد. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر