حواشک

«لغت نامه دهخدا»

[حَ شِ] (ع ص) جِ حاشک. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). پی هم آیندگان. (منتهی الارب). || ریاح حواشک؛ بادهای مختلف المهب. (ناظم الاطباء) (آنندراج) (منتهی الارب). || بادهای تند یا نرم و سخت. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر