حواصل

«لغت نامه دهخدا»

[حَ صِ] (ع اِ) جِ حوصله. (ناظم الاطباء) (زمخشری). و آن مرغی(1)است بسیارخوار بزرگ حوصله و این جمع را فارسی زبانان بجای مفرد بکار برند،همان مرغ. مرغی است سپید که اکثر بر کنارهء آبها نشیند و چون حوصلهء نهایت کلان دارد، بر واحد اطلاق آن جمع کرده اند چه در حقیقت حواصل جمع حوصله است. (غیاث) (آنندراج) (ناظم الاطباء) :
عماری از بر ترکی تو گفتی
که طاووس است از پشت حواصل.
منوچهری.
زرین همای چتر سپهر است بال تو
بی بال چون حواصل آگین چه مانده ای.
خاقانی.
و رجوع به بحر الجواهر و ابن بیطار و تحفهء حکیم مؤمن و ذخیرهء خوارزمشاهی شود. || پوستین و جامه ای که از پوست حواصل سازند.
(1) - Heron.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر