حوالی

«لغت نامه دهخدا»

[حُ لی ی] (ع ص) رجل حوالی؛ مرد سخت حیله گر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رجوع به مادهء قبل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر