حوج

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع اِمص) سلامت. (اقرب الموارد) (آنندراج). گویند: حوجاً لک؛ اَی سلامه. (اقرب الموارد) (آنندراج) (محیط المحیط)(1). || (مص) نیازمند شدن. (منتهی الارب). حاجتمند شدن. (تاج المصادر بیهقی) (المصادر زوزنی).
(1) - در منتهی الارب این کلمه بمعنای ملامت آمده و ظاهراً اشتباه است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر