«لغت نامه دهخدا»
[حَ رِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) درختی است که صمغ آن کاه ربا باشد. برگ آنرا با سرکه بمصروع دهند شفا یابد. (آنندراج) (برهان قاطع). اکیروس و صمغه بالغ فی التسخین. (کتاب مفردات قانون ابوعلی سینا، در ردهء حاء مهمله). و در ردهء جیم همان کتاب از ابوعلی سینا آمده: جوز رومی ویسمی اکروس اکروفس. (یادداشت مرحوم دهخدا).