«لغت نامه دهخدا»
(ع ص، اِ) جِ احوس، به معنی دلاور و بی باک. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به احوس شود. || ابل حوس؛ شتران بدیرجنبنده از چراگاه خودها. (منتهی الارب). شتران کند حرکت کننده از چراگاه. شتران حرکت کننده از چراگاه. (اقرب الموارد).