حوش

«لغت نامه دهخدا»

(ع اِ) چهارپایان وحشی. (منتهی الارب) (آنندراج). رمنده. (مهذب الاسماء). || (ص) رجل حوش الفوأد؛ مرد تیزخاطر. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر