«لغت نامه دهخدا»
(ع اِ) کنارهء حشفه. (مهذب الاسماء). گرداگرد سر نره. و بفتح نیز آید. (منتهی الارب) (آنندراج). گرداگرد سر قضیب. ختنه گاه. ج، احواق. (مهذب الاسماء). || گردگی نره. (منتهی الارب). || دوره ای که بر چیز گرد احاطه دارد. الاطار المحیط بالشی ء المستدیر حوله. (اقرب الموارد).