حولی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ لا] (ع ص) رجل حولی؛ مرد سخت حیله گر. (منتهی الارب). || حائل. (اقرب الموارد). ج، حَولَیات. (از اقرب الموارد). رجوع به حائل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر