«لغت نامه دهخدا»
[حُوْ وَ] (ع اِ) سرخی که بسیاهی زند. سیاهی مایل به سبزی و سرخی مایل به سیاهی. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || رنگ سمرهء لب. (اقرب الموارد). || حوه الوادی؛ جانب وادی. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).