حویل

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع ص) شاهد. || کفیل. || (اِمص) برگردانیدگی. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || قصد و آهنگ چیزی. (منتهی الارب). || حذاقت و جودت نظر. || قدرت بر تصرف چیزی. (منتهی الارب) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر