حیر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (اِخ) کربلا. (منتهی الارب). حایرالحسین.
- حیرالاوَزّ؛ حایرالحسین. (معجم البلدان ج3 ص203).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر