حیز

«لغت نامه دهخدا»

[حَ زِ] (ع، اِ صوت) زجر است مرخر را. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر