خائف

«لغت نامه دهخدا»

[ءِ] (ع ص) (از: خوف) ترسان و ترسنده ج، خُوَّف و خِیَّف و خَوف یا اخیر اسم جمع است (منتهی الارب) ترسیده شده و خوف دارنده (فرهنگ نظام) (ناظم الاطباء) :تقدیر آسمانی شیر شرزه را گرفتار سلسله گرداند و جبان خائف را دلیر (کلیله و دمنه) لا تخافوا هست نزل خائفان هست درخور از برای خائف آنمولوی تو بینا و ما خائف از یکدگر که تو پرده پوشی و ما پرده درسعدی اندرونم با تو می آید ولیک خائفم کز دست غوغا میرویسعدی و رجوع به ترسو شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر