خائل

«لغت نامه دهخدا»

[ءِ] (ع ص) رجل خائل؛ مرد متکبر محتال ج، خاله || نگاهدارندهء چیزی (منتهی الارب) (آنندراج) و هو خائلُ مالٍ او نیک تعهدکنندهء مال است (منتهی الارب (||) اِ) در نزد بعضی خائل یکی از عطایای الهی از نعمتها و بندگان و کنیزان و مانند آنهاست (از منتهی الارب ||) واحد خیل بدان جهت که بکبر و سرکشی در رفتار می آید و یا واحد آن نیامده است (از منتهی الارب ||) شبان (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر