خابطی

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (اِخ) نسبت است بخابطه و ایشان فرقه ای از معتزله از اصحاب احمدبن خابط اند که وی را در تناسخ مقالتی است و گمان و جاء » میکردند که عالم را دو پروردگار است یکی محدث و دیگری قدیم و پروردگار محدث مسیح است مراد از این آیت که یعنی می آید پروردگار تو و فرشتگان صف صف ایستاده اند و اوست که می آید در پرده های ابر و «( ربک والملک صفّا صفّا( 1 اوست که قصد کرد پیغمبر(ص) او را در قول خود که انّ الله خلق آدم علی صورته؛ یعنی همانا پروردگار آدم را بصورت خویش (89/ آفرید (الانساب سمعانی) ( 1) - قرآن ( 22.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر