خابل

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (ع ص) تباه کننده (منتهی الارب ||) بازدارنده حبس کننده والله خابل الریاح؛ ای حابسها (اقرب الموارد (||) اِ) شیطان جن (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر