خابه

«لغت نامه دهخدا»

[خابْ بَ] (ع اِ) واحد خَوابّ است که قرابت و مصاهرت است یقال: لی من فلان خَوابّ؛ ای قرابات و مصاهره (اقرب الموارد) (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر