«لغت نامه دهخدا»
(اِ) زغن را گویند که غلیواژ یا غلیواج است (از غیاث) (آنندراج) (برهان) خاد رجوع به همین کلمه شود : شاها ز تو غوری بلباسات بجست مانندهء چوزه از کف خات بجست از اسب پیاده گشت و رخ پنهان کرد پیلان بتو شاه داد و از مات بجست ؟ (از جهانگشای جوینی).